Geen trucs bij limitering alimentatie

Onlangs heeft de Hoge Raad een interessante uitspraak gedaan over limitering van alimentatie.

Wet Limitering Alimentatie

In 1994 is de Wet Limitering Alimentatie in werking getreden. Op grond van die wet eindigt een verplichting tot betaling van alimentatie van rechtswege twaalf jaren na de inschrijving van de echtscheidingsbeschikking in de registers van de burgerlijke stand. Degene die de alimentatie ontvangt - de alimentatiegerechtigde - kan echter binnen drie maanden na het verstrijken van deze twaalfjaarstermijn bij de rechtbank een verzoek indienen om de termijn waarover alimentatie moet worden betaald, te verlengen. Een vraag die in de praktijk nog niet was beantwoord, is of de termijn voor het indienen van een dergelijk verlengingsverzoek ingaat op de datum waarop de twaalfjaarstermijn is verstreken, of op de datum waarop de alimentatieverplichtingen daadwerkelijk worden gestopt. Deze vraag is van belang, omdat sommige alimentatieplichtigen handig gebruik probeerden te maken van deze onduidelijkheid. Zij betaalden, na het verstrijken van de termijn van twaalf jaar, bewust nog drie extra maanden alimentatie. Daarna werd de betaling van alimentatie gestopt, en werd de ex meegedeeld dat het niet meer mogelijk was verlenging te vragen van de periode waarover alimentatie moet worden betaald. De termijn van drie maanden waarbinnen dat verzoek kan worden ingediend, was immers al verstreken.

Op 21 mei 2010 heeft de Hoge Raad duidelijkheid gebracht en geoordeeld dat het zó niet werkt. De termijn van drie maanden waarbinnen de rechtbank kan worden gevraagd de alimentatieperiode te verlengen, gaat pas in nadat de alimentatiebetalingen daadwerkelijk zijn gestaakt. Ook als dat moment ligt ná het verstrijken van de termijn van twaalf jaren.

Trucs zijn voor eigen risico!

De Hoge Raad accepteert op dit punt dus geen slimmigheden. Wie de alimentatie na het verstrijken van de twaalfjaarstermijn doorbetaalt, doet dat geheel op eigen risico.

Voor meer informatie over alimentatie en limitering daarvan kunt u contact opnemen met mr. Vera Smeets.

Bron: Hoge Raad 21 mei 2010, LJN: BL9543.